چهارده
ماهنامه ((وزن دنیا))
پرهای زمزمه
سرمقاله

با شما
و برای شما

 

1  سال جدید را با درودی بر شعر و شاعر و شعرخوانان آغاز کنیم و آرزوی سلامت و خوشی و کاهش رنج و افزونی شادمانی و رفاه. سال قبل برای وزن دنیا پایان خوشی داشت و با استقبال شما عزیزان از ویژه‌نامه‌ی نوروزی و رسیدن نشریه به چاپ دوم، شیرین‌کام شدیم و خستگی‌ یک‌سال را از تن همکارانم به در برد. قدردان مخاطبان هستیم و بنده شخصاً دست‌بوس رفقای تحریریه‌ام و تمام بزرگوارانی که برای تهیه‌ی مطالب در تمامی شماره‌های پیشین با ما همکاری داشتند. ما هنوز ثلث مسیری هم که از ابتدا در‌باره‌اش اندیشیده بودیم طی نکرده‌ایم. معنایش این است که باید خیلی بهتر از این‌ها شویم و کارهای مهم‌تر و جدی‌تری انجام دهیم و حتماً تمام تلاشمان را به کار خواهیم بست تا ضعف‌هایمان کمتر شود و به چیزی که آرزوی ماست و در خور سلیقه‌ی والای شماست، بدل شویم. اگر 13 شماره‌ی پیشین را مرور کنید و دلتان با شعر امروز ایران باشید، شما هم لابد دستخوش شعف خواهید شد از دیدن این‌همه نام متفاوت از نسل‌ها و اقلیم‌های مختلف که همگی دغدغه‌شان شعر است و در رسیدن وزن دنیا به امروز و اکنون، سهم و نقش داشته‌اند. برای ما این هدف نخستین بود و از این‌که به‌سویش گام‌هایی جدی برداشته‌ایم خرسندیم. هرچند بسیاری از دوستان و دوست‌نمایان از سر لطف یا از سر کید توصیه می‌کردند که این مشی را رها کنیم و رادیکال باشیم یا معرف این یا آن جریان و گروه و از این حرف‌ها؛ اما در این مدت تلاش ما این بود تا طیف‌های مختلف شعر ایران را در وزن دنیا همنشین و همخانه کنیم و گویا تا حدی موفق هم بوده‌ایم. ما بدجور اهل صلحیم و فکر می‌کنیم در صلح و دیالوگ به جاهای بهتری می‌رسیم تا در جنگ و جدل.

2  صحبت از دیالوگ شد... بعد از انتشار ویژه‌نامه‌ی نوروزی البته نقدهایی هم به نشریه مطرح شد، اما به‌طور مشخص در فضای مجازی و گاهی آمیخته به اهانت و زخم زبان. خواهش مکرر من از شماره‌ی نخست این بوده است که هر عزیزی نقد و نظر و حتا ملامتی دارد به‌شکل مکتوب و منقح برای خود مجله ارسال کند، که اتفاقاً جای این حرف‌هاست، نه در شبکه‌هایی مثل اینستاگرام که اتفاقاً جای این حرف‌ها نیست. ما از پاسخگویی به مطالبی که در فضای مجازی منتشر می‌شود، معذوریم اما شیفته‌ی برقراری دیالوگ با منتقدانمان هستیم. حق بگویند می‌پذیریم و بازتاب می‌دهیم؛ به نظرمان سوءتفاهمی هم در کار باشد و کم‌لطفی، باز هم وظیفه‌ی ‌خود می‌دانیم هم بازتاب دهیم و هم پاسخ. چشم‌انتظاریم و مشتاق شنیدن و در صورت لزوم پاسخگویی. اگر قصدتان بهبود و اصلاح مجله است با خود مجله مکاتبه کنید، اگر نه هم که دیگر چه دیالوگی؟ تا جایی که حقیر در جریان قرار گرفته، اکثر معضلات ناشی از سوءتفاهم بوده و بخش قلیلی هم پیش‌فرض‌های نادرستی که در ذهن برخی از دوستان هست و توقع‌های نادرست‌تری را از مجله رقم می‌زند. به‌هر‌حال ما از روزی که کارمان را شروع کردیم عهدی سنگین و محکم بستیم با خودمان که استقلال مادی و معنوی مجله را حفظ کنیم و راه را بر فساد و محفل‌گرایی و تحریف و حذف ببندیم. این مجله متعلق به شعر امروز ایران است و مطمئن باشید بی‌اخلاقی در اداره‌ی آن جایی ندارد. خطا ممکن است البته سر بزند از ما به‌سهو یا گاهی با در‌نظر نگرفتن برخی فاکتورهای دخیل در استنباط و برداشت خوانندگان سخت‌پسند و نکته‌سنج؛ اما مطمئن باشید به هیچ قیمتی حبل شرافت و وجدان را رها نخواهیم کرد و شفاف خواهیم بود. پس اتهام و انگ نزنید در شبکه‌ها‌ی اجتماعی. با ما از طریق خود مجله وارد بحث و مناظره شوید و قضاوت را به خوانندگان بسپارید. 
3  تا این‌جای کار چنان که هم از مطالب مجله پیدا بود و هم خودمان مؤکد کردیم، عمده‌ی تمرکز ما بر بازخوانی تاریخی شعر ایران بود. امسال اما در ساحت تئوری و اندیشه و نیز شعری که در همین روزگار و نیز در روزگاری نزدیک به این سال‌ها تولید شده، توجهی ویژه خواهیم داشت و می‌کوشیم پرونده‌های درخوری کار کنیم که حرف‌های تازه‌تری داشته باشند؛ البته برای سال پیش‌رو پروژه‌های زیادی داریم. مهم‌ترینش این‌که به زودی بخش شعر جهان به مجله افزوده خواهد شد که ترکیبی خواهد بود از مقالات تئوریک، مروری بر آنچه در شعر جهان می‌گذرد در این روزگار و البته شعر ترجمه.
امیدواریم این بخش که از ابتدای کارمان بسیاری از خوانندگان جای خالی‌اش را در نشریه حس می‌کردند، بتواند مفید و نو و خواندنی عرضه شود. در‌عین‌حال قصد داریم هر از گاهی پرونده‌هایی برای شعر به زبان‌های محلی و قومی منتشر کنیم و بده‌و‌بستانی داشته باشیم با هم‌میهنان غیر‌فارسی‌زبان و هم‌نشینی را به شناخت بیشتر از یکدیگر مجهز کنیم. پروژه‌های پیشین ما، از جمله معرفی شاعران جوان در «هوای تازه» و نیز سخت‌گیری بیشتر در انتخاب شعر برای بخش استان‌ها ادامه خواهد داشت و امیدواریم بتوانیم طرح‌هایی که در این زمینه در ذهن داریم، تمام و کمال پیاده کنیم. 

4  حرفی نمی‌ماند جز این‌که نیازمندیم به حمایت و همراهی شما. تعارف که نداریم! پس تنهایمان نگذارید و لطفتان را از ما دریغ نکنید که وزن دنیا با همراهی شما دوام آورده و ادامه‌ی کارش نیز با اتکاء به خوانندگانش میسر خواهد بود. سالتان باشد امسال... به‌کام و خوش. 

 

علی مسعودی‌نیا