جتئے ڈۆکے گوں تی نازءَ منی شئرءِ اَجَلجاهءَ
نهزانتئے که دلءِ دردان کَنَں زندگ رگء جانءَ
منی چمّانی رۆکییے تئی زلپءِ نسیم، هانی!
وتی پیشانیءَ پاچ کن، بهکشّێں مودءِ گْواتانءَ
ترا لۆٹان ءُ شرّ زاناں که زانئے من ترا لۆٹاں!
اَگۆلاں من تئی مهرءِ، سر اوں کپته گَیابانءَ
ملامت کنت منءَ مُلّا که بِلّ تو باهُڑی بَندَگ
دلۓ بینا نه اِنت بارێں زهیرءِ مان خُلُوشانءَ؟!
بَرَک کَنتُن مَخَنگ لیلا! کَنے اُرّ نازَلو داسَه
کَنے نَرپا! اَرانگ کاسَه؟ مریوَه اِخَّدَر تهنا
پینوشت:
_ بیت دوم: هانی، از اسطورههای عاشقانه در ادبیات بلوچی است که معشوقهی شیمرید است و از نگاه تطبیقی با دو داستان شیرین و فرهاد و لیلی و مجنون قابل سنجش و بررسی است.
_ بیت آخر: به زبان براهویی است. زبانی است دراویدی و غیرایرانی که در سیستان و شمال بلوچستان، گویشوران قابلتوجهی دارد.
