شعر مینویسم
بدون ایهام – با انگارههای مانا
بدون استعاره – با آتشِ جان.
شعری مینویسم
ساده و صمیمی
شعری از کوچه
از خیابان
از مردان و زنانی
به قامت درختان جنگل «گیسوم» و «سراوان» و «پلنگدره».
مینویسم، مینویسم
میدانم کتاب میشود
و کتاب خمیر میشود
و خمیر کتاب میشود
و من دوباره مینویسم
از گیسو و چشمان جانان
تسلیم نمیشوم
من مینویسم
من مینویسم...
