شعرها

صوت ها

ویدئوها

کتاب ها

همیشه زنم می‌رود که چای بیاورد

همیشه زنم می‌رود که چای بیاورد
اما نمی‌آید و زن دیگر
استکانی نیمه‌پُر روی میز می‌گذارد
که: سرد نشود!
همیشه کسی به جای من شعر می‌گوید
و کسی دیگر استکانی نیمه پر را سر می‌کشد
لبش می‌سوزد و در تمام این مراحل
بوی پرتقال هوا را مومیایی کرده
برای چند سال بعد.

بهزاد خواجات

شعرها

پیش‌تر‌ها

پیش‌تر‌ها

نسرین بشردوست

هم ‌بغض!

هم ‌بغض!

محمدعلی بهمنی

شاید

شاید

مهدی مهدوی

در میانه‌ی راه

در میانه‌ی راه

امید نیکبخت