مرا به آغوشت می‌کشاند
بگیر و ببند رنگارنگ خیابان‌ها
دستانت 
دور تنم حلقه می‌شوند
شفیره می‌شوم
و درد سیاه و سفید
به  تنم پیله می‌کند
تا به خودم بیایم
پروانه‌ای شده‌ام
نشسته روی پیرهن ابریشمی‌ت.

در این گیرودار
تنها
یک چیز معلوم است
بی‌تو 
دردهای سیاه و سفید
مرا به خاک سیاه می‌نشاند.

کلمات کلیدی : شعر | مجله شعر |

 شاعر : امیر محمدی