بکتاش آبتین، شاعر، نویسنده، منتقد ادبی، فیلم‌ساز و عضو کانون نویسندگان ایران، جان‌فدای آزادی شد.

"و پای من که قلم شد نوشت برگردیم"، "مژه‌ها"، "چشم‌هایم را بخیه کرده‌اند"، "شناسنامه‌ی خلوت"، "در میمون خودم پدربزرگم" و "پتک" از جمله آثار چاپ شده اوست.

آبتین در 5 مهرماه 1399 به جرم فعالیت علیه نظام و عضویت در کانون نویسندگان ایران به 6 سال حبس محکوم شده‌بود.

او در تاریخ 15 آذر در پی ابتلا به بیماری کرونا راهی بیمارستان طالقانی شد و یک روز بعد به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد. 21 آذر ماه وکیل او با ارائه پرونده پزشکی‌اش توانست هفت روز مرخصی استعلاجی برای او بگیرد. شرایط بیماری آبتین به نحوی بود که وخامت حالش منجر شد که در تاریخ 11 دی ماه به خواب مصنوعی برود.

سرانجام بعد از هفت روز خواب مصنوعی، بکتاش آبتین در تاریخ 18دی‌ماه زندگی را بدرود گفت.