شعرها

صوت ها

ویدئوها

کتاب ها

همیشه یک نعش روی دوش من  است

همیشه یک نعش روی دوش من  است
که تا اشک همه را درنیاورد
برنمی‌گردد به تابوت.
نمی‌شود کسی که خودش را به مردن زده
خنداند اِلا به قلقلک
و تو چه می‌دانی از مرگِ دمِ صبح
از فشارِ  پوست و استفراغِ شیر مادر.
هلاک شده‌ایم از دست این شتر
که چپ و راست می‌خوابد کفِ اتاق ما
و تا یک نفر زنده است
نمی‌رود  دولا دولا.

همه  عمر
فرو رفتم به فکر
که فکور از دنیا بروم عاقبت کار
پس خودت را جای من بگذار
و کفن قرض نده اِلا به کودکِ در قنداق 
پس وصیت می‌کنم
جسدم را دور نگه دارید از کافور
چند روزی بخوابانید در پیاز و آبلیمو 
که لذتی دارد کبابِ صورت
و پیشانی‌ام که از چین افتاد
بخورید تا سرد نشده
همیشه زودتر از آن که سفارش ما برسد
مأموران سؤال می‌رسند
با شیشه‌ای الکل در دست 
مزه می‌خواهند و 
بامزه‌ایم لابد

حسین باقری

تک نگاری

شعرها

مگس

مگس

علیرضا آبیز

 از امید و ناامیدی

از امید و ناامیدی

عبدالعلی عظیمی

در ساعات معینی از شبانه‌روز

در ساعات معینی از شبانه‌روز

مظاهر شهامت

من که کسی بویی نبرد از چند و چونم

من که کسی بویی نبرد از چند و چونم

کبری موسوی‌قهفرخی