(برای محمد رضا شجریان و پرویز مشکاتیان و همنوایی‌هایشان)
تمام روزهای سیاه و شبان بی‌مهتاب
میان شب‌زدگان
در انتظار سحر
دلم به نغمه‌ی شورآفرین او خوش بود
به پرده‌های همایون
به نغمه‌های نوا
ز شور و شیدایی
پیام قاصدک از صبح 
در آن سپیده که صبحش هنوز در راه است
ببین چگونه پرده‌ی عشاق
ره به راست گشود
که ساز خاطر امیدوار شب‌زدگان
ز هم شکست و گسست
و شور و عشق از ترانه بگریخت
من از کدام پرده کدامین ترانه
در چه مایه بخوانم
که سازهای طرب
برون شد از پرده
کنون که پنجه‌ی بیداد زخمه می‌زند به چمن
و در گلوی چکاوک 
شکسته نغمه‌ی شوق
و مویه‌های غریبانه 
نشسته در نوای حزین
تو را به گریه‌ی لیلی
کرشمه‌ی شیرین
و هم به جان خسرو خوبان
بگیر پرده‌ی دلکش
برس به داد دلم
که طاق گنبد مینا
خراب شد به سرم