دیر آمده‌ام
دور افتاده‌ای
و این درد با دو تنهایی چه‌ها که نمی‌کند
به تنهایی، به تنهایی برمی‌گردیم
و زخم بزرگ را از شراب سرخ پر می‌كنیم
و می‌گذاریم اندکی بگذرد
نگاه کن
آن‌قدر مست است این درد
نمی‌تواند بایستد
تلوتلو می‌خورد
از من به تو
از تو به من.

کلمات کلیدی : شعر | مجله شعر |

 شاعر : آرش نصرت اللهی
سایر اشعار این شاعر