سمیه از زن صاحب‌خانه‌اش زیباتر است. زیرا می‌داند چطور با شلوار جین به زیبایی پاسخ دهد 
و بی‌آنکه گریه کند، یک نرگس زرد را با کاغذ A4 کفن کند

زیباتر است زیرا بلد است چگونه با یک رُژ فیک، نمای بیرونش را سرخ نگه دارد 
و در جواب داوود 
که پوستی نقره‌ای دارد، بگوید: تو مراعات نظیر منی زنبورکم!  خوش آمدی به کارخانه شکر

داوود خود را رای فکِ اضافه می‌داند. چرا که مضاف را از مضاف‌الیه جدا کرده است
او بارها گفته است:  تو توی خونه‌ی بابات، خوشبخت‌تر بودی! 

داوود کارگر کارخانه است
مراتب رنج را طی می‌کند تا برای عدۀ کوچکش پول تولید کند
و با خنده‌های لاغرش عبارت‌های ارزان 

شهرها فقط از بالا چراغانی‌‌اند
و درک صحنه‌‌های چراغانی از پایین دشوار است
این تقصیر تو نیست. این را نظام توزیع خوشبختی می‌گوید 
اما از ما چه کاری برمی‌آید، جز روشن کردن سیگار بعدی