برای سونا

لُغت کم می‌آوریم از حول‌‌وحوش حواشی مرتباً
کسی نوشته؛ ما،
                 تنها پیش یا پس چیزهایی هستیم
(شبیه آگهی‌ها و پاورقی‌ها لابد)

خوابی نمی‌برم از متن     خوابی نمی‌برم
غم‌شوره‌ای به جای نیمه‌‌ی رقصان
تنها خطوط چشم‌های تو مرئی‌ست
بخند هزار قرن بخوانم
       {...و لفظ‌های گم‌شده‌ی وِرد بر سینه‌ی بادی‌ست که تو می‌دانی
        می‌دانی و نمی‌دانی
       و متن با طلسم همین می‌وزد}
درشت می‌شود اندام روایت از کتیبه‌ی این سرزمین
تنها خطوط چشم‌های تو مرئی‌ست
و سطرهای رمان را آدم‌های زبان‌بریده می‌رانند
زبانِ آدم     یا     آدمِ زبان

لُغت کم می‌آوریم از حول‌و‌حوش حواشی مرتباً

بخند!
جهان هنوز منتشر نشده
تنها خطوط چشم‌های تو مرئی‌ست