...
به گوارایی گذشتهام است
بوسهات در خواب
سفره حرامِ ارغوانی گواه است:
من که نیمهشبها تشنهام
خوابم را به سمتی رسم میکنم تا تو را ببوسم
و امید دارم این شعر را نخوانی
تا از مردممیازاری این مراسم کم نشود
چه از گونههای چنگخراشیده خواهرانم
که گوش به دف و سُرنا گرفتهاند
دخترانگیِ یک سوال و اشتیاق کافهای،
همثواب فاتحه نیست:
-«کُردید؟»
-«ما یا تنیای که مُرد؟»
**
شب است
چه همسایهمیازارتر از
به خوردِ فرش رفتن و خاموشی پرضرب!
