تا پا درون کفشهای تو بگذارم
برهنهپا، به کوچه خواهمزد
به دخترم درخت سلام میگویم
و به اهواز
وقتی پرندگانش را بر ابروان سُربی پل
پرواز میدهد
کارون کنار نمیآید
تا دل بهجویبار این غزل خسته بستهام
کارون کنار نمیآید
باید کتاب را
بهآب بیندازم.
