دو بال گشوده‌ام
فراخنای جهانی‌ست
که حلالی قرص نانش را
گرد تا گرد
چرخیده‌ایم.
فراخورد توانی که منم را و منت را می‌بود و هست.
***
منت 
پاره‌ای نان گرم
منم
فاخته‌ای بال بسته
کوره‌ای انگار.

کلمات کلیدی : شعر | مجله شعر |

 شاعر : امیر محمدی