من یه جوری از چشت افتادم
که تمام بدنم مجروحه
برو! دلواپس حال من نباش...
پشت یه آدم عاشق کوهه!

من یه جوری ضربه خوردم از خودم
که تمام زندگیم کبود شد
یاد سیگارای مشترک به‌خیر...
حیفِ هر نخی که بی تو دود شد!

حتی به روی خودت نیار که...
ممکنه بی خنده‌هات هلاک شم
من همون خاطره‌ی غمگینم
باید از حافظه‌ی تو پاک شم!

تو که رفتی حتی این آلبوم عکس
خاطرات‌مونو گردن نگرفت
خوش به حال اونی که عاشق شد...
اما تسخیر نشد! زن نگرفت!

خوش به حال اون که تنهایی‌شو...
یه دقیقه‌م به جماعت نفروخت
اون‌که بر خلاف من سخت گرفت
خودش و عشقشو راحت نفروخت!
کی به اندازه‌ی من تو خلوتش...
عکسای خصوصی‌شو می‌بینه
کی طلاق می‌ده، بعدش هر شب...
فیلمای عروسی‌شو می‌بینه؟

کی می‌دونه یه دقیقه از غمت
با غرور من چه کاری می‌کنه
همه‌ی گذشته‌مون تار می‌شه
وقتی گریه آینه‌داری می‌کنه

هر چی ابره خونه داره تو چشام
هر چی کوهه تو جهان رو شونه‌مه
برام از جهنم خدا نگو...
از جهنمی بگو که خونه‌مه!

زندگی یه زجر بی پایانه
زندگی درده! باید درد کشید!
بازی ساده‌ایه، مثل عرق...
باید از اشکای من مرد کشید!

من یه‌جوری از چشت افتادم
که تمام بدنم مجروحه
برو! دلواپس حال من نباش...
پشت یه آدم عاشق کوهه!