چِطَو هَر لِشغَه یِ دارِ تَری زَحمِ تُوَر داره
اَگَر دَهسَهَ ی تُوَر خِویشی وَ لِشغهَ ی دارِ تَر داره

یَه داغی بِهسِه زَحمِ داسِ بُرگِ یار مِن جُونُم
کِه غَیرا خُم خَوَر وَش دارُم وُ خُش وَم خَوَر داره

هَنی وا گُردَه یِ خین وُ دِلِ کَهنِهسَه سَر پایُم
یُو یعنی هاشقی روزی وَ اُمرُو هَم بَتَر، داره

کَپَر بَی رِهتَنِ اِی تالَه و اُو تالَه نِی رُمبِه
کَپَر سَرپایَه ؛ تا وَختی رِکِ مِن دِل کَمَر داره

رِکِ مِن دِل کِه جَی اُفتادَنِش مِن حونَه نِی ، دُونِه
چه فَرقی مُردَنِ مِن کُه وُ مُردَن مِن کَپَر داره

گَپِ مُردَنمِ وُ بَردی کِه زِر بالِش بِمیرُم نِی
دنا بُنگ ایکِنِه ، کُهیی کِه جا سِی شیرِ نَر داره

اَگَر اُفتامَ رِی گِل ، هیچ دَهسی نَومَه وَردارُم
بِنُم سَر تَش ، بَسا بادی بِیا خَهکَلمَ وَرداره