با اینهمه کرانِ زخم
گُدارِ سرنوشتِ هیچ
با اینهمه پگاهِ چشمهای سرخ
سوگوارِ شکوفهی نارسِ مهتاب
با اینهمه گریبانِ چاکِ عشق
و گلویِ تشنهی ماه
...
با اینهمه دلتنگی
آه... ای زندگی
زِهدانت را شکافتم
هزار بوسهی عقیم خوابیده بود در آن
هزار آرزوی خاکستر.
