ای تابِ خالی
که‌ در حیاط
هنوز در نوسانی
کودکان یکی‌یکی رفته‌اند
و تو نیز باز خواهی ایستاد.

کلمات کلیدی : شعر | مجله شعر |

 شاعر : محمد شریفی نعمت آباد