روز را اندک می‌شماری
این روز‌، شب‌های زیادی با تو بوده 
مانند نقطه‌ای طولانی
چیزی که نیست 
چگونه گفته می‌شود؟
روزی که نیست، چگونه بارها و بارها کشته می‌شود؟
شبیه اولین بعد‌از‌ظهری که کشته شد
گلویش را گرفتم و از پنجره پرتابش کردم 
پرده را کشیدم 
صدای افتادنش را نشنوم 
و در ادامه هر چیز که نیست را 
بامداد و شامگاه و...
هربار پرده را کشیدم 
صدای چیزی که نیست را نشنوم 
پنجره‌ها کافی نبودند 
به دیوارها هم پرده کشیدم 
روز را آویختم به هر چیز
و بالای جنازه‌ی هر چیز
امضای خودم را گذاشتم 
و این همه روز و شب 
شبیه بی پایان 
چسبیده بودند به کاغذی سپید 
پرده‌ی سپید کنار می‌رفت و یک لیوان چای 
پرده‌ی سپید کشیده می‌شد و یک لیوان چای
روزی که نیست 
روزی که هرگز نیامده است 
اما نمی‌رود