به قطع تردید می‌­گویم
این‌جا تصمیم‌­ها به تسلیم...

کنده‌ی بریده برمی‌خیزد
شاخه‌هایش را پیدا می‌کند
...

کنده‌ی بریده برمی‌خیزد
شاخه‌هایش را پیدا می‌کند
...

کارد مهربانی بود
که جز در گردن آب فرو نمی‌رفت
می‌خواست زمان را ببرد

باد‌کنک‌ها با آب به زمین برگشتند و
خیس در هوا معلق ماندند
رو به روی...

از کنار خانه‌ات رد می‌شوم
نفسی عمیق می‌کشم
و زندان‌بان فریاد...

همه‌ی تماشاگران شکست خوردند
مرگ
در دو سمت زمین
با خودش...