در ۳۵۰ روز انفرادی فصل‌ها گم می‌شوند
این یک شعر نیست
...

در آینه
به آتش روی سرم دست کشیدم 
و شعله‌ها را از روی پیشانی و...

وقتی برای آزادی در نقاشی‌ات باران می‌کشی
و خودت را در خیابانی از...

آنی که مادر 
کنار گهواره
شب را تکان می‌داد 
تا بخوابم...

دره‌ها  زخم‌های زمینند
و خونی که رنگ باخته است
از دل کوه

ارتفاع همه چیز را کوچک می کند 
جز چیزهایی که با خودم بالا آورده ام:
کابل،...