برای علیرضا طباطبایی

خطوط...

تنها و بی‌التفات
چونان
شکوفه‌ی سپید توت وحشی

پشت شکوفه‌ی بادام
می‌جنبد
زیبای خیره‌سر
می‌هراساند...

خدا کند
چشم حسود بترکد
خدا کند
این‌جاها گنبد داشته باشد
مگر...

...

ماه نشان خواهم بود
مه بارقه‌هایش
کران جانم را روشن کرده...

مگر کلام برتابد
پشت مکن
مگر کلام برتابد و
مژکِ شناخت
تو را در...

هجا
«هزارویک شب» نمی‌خوانم
آن را خوانده بودم...

...
چه دیواری
کم‌توان ار دیوارگی!
مِه نه دود
میانوند گنجشکِ...

برای پیام دهکردی

سوار اسب دیگری است
اما می‌توان
...

از ابر و چشم
می‌تراود 
دوست داشتن و باران

می‌آیی 
درودِ برخیزِ زعفران 

دچار باورم
ماندگارِ راه...

خوشه‌چینیِ دستم از گنجشکان
خوشه‌چینیِ گنجشکان از کبوتران
...

آسوده است
تخته‌‌سنگ‌های یخ   می‌دانند و آب می‌شوند
...

سیب بالا
          رو به بالا افتاد
نام شادی  ...

یک کاس‌برگ      با ساقه‌ی تکیده
تنها یک کاس‌برگِ تنها

با بادبزن فیل و ناودان او
به نسیمی ملایم
آن ریشه‌ی سیرابِ ماندگاری را
...

همین‌که‌ آینگیِ آب و آبگینه     می‌نگرم
چهره‌ی...

نباشی اگر
شعر     گمانه‌زنی‌ست نه بیش
مگر   ...

در سردسیرِ جدایی
دست می‌گیرم روی واژگان و
       ...